Naam:
Latijnse naam: Iguana iguana
Nederlandse naam: Groene leguaan

Soort omschrijving:
Leguanen behoren tot de orde der Squamata.(slangen en hagedissen) Net als kameleons, agamen en gekko's worden leguanen tot de hagedissen gerekend.

Habitat:
Leguanen komen vrijwel allemaal uit Noord- Midden- en Zuid-Amerika, De meest voorkomende leguaan was de groene leguaan (Iguana iguana), die leeft in de regenwouden van Midden- en Zuid-Amerika. Helaas is het aantal groene leguanen sterk teruggelopen door vangst uit de vrije natuur ten behoeve van de handel. Zo werden er de laatste achttien jaar ongeveer 2,6 miljoen groene leguanen ingevoerd in de Verenigde Staten. Gelukkig onderkent men inmiddels dat de groene leguaan sterk wordt bedreigd, het dier heeft dan ook de Cites-status II gekregen. Dit houdt in dat groene leguanen alleen nog maar gekocht, verkocht of vervoerd mogen worden met een Cites-vergunning.

Gedrag:
De leguaan is een boombewoner. Hij leeft in weelderige en ondoordringbare jungles, liefst in de nabijheid van water. Slechts zelden verlaat hij de boomkronen en bij het geringste gevaar vlucht hij er weer in terug. Omdat hij uitstekend zwemt, kan hij ook vluchten door in de rivier te duiken.. Een leguaan is wel rustig te krijgen als vanaf jongs af aan het dier wordt gehanteerd. Wordt dit echter niet gedaan, zal op latere leeftijd het dier met handschoenen gehanteerd moeten worden. Dit is ook één van de redenen waarom veel leguanen worden weggedaan.

Uiterlijk:
De groene leguaan is het meest kenmerkende soort van het genus en ook de grootste, omdat hij een lengte kan bereiken van 1,5 m, soms meer dan 2 m, waarvan de staart tweederde uitmaakt. Het lichaam is gedrongen, de vier goed ontwikkelde poten hebben lange vingers met stevige klauwen. De rug en onderkant zijn bedekt met kleine schubben. De kop heeft een keelzak en onder het trommelvlies enige grote schubben die rond en vlak zijn. Tenslotte wordt zijn statige uiterlijk nog geaccentueerd door een rugkam, die vooral bij het mannetje zeer groot is. De kleur van de jonge leguaan is lichtgroen en bij de volwassen leguaan groen met donkere dwarsbanden op romp en staart. De onderkant is wit of grijsachtig.

Huisvesting:
We moeten er speciaal zorg voor dragen dat de klimaatomstandigheden van zijn vaderland zoveel mogelijk gerealiseerd worden, dus warm en vochtig. De temperatuur overdag moet tussen de 25-35°C zijn en de nachttemperatuur 20°C. Een bassin met lauw water houdt de vochtigheid van de lucht op peil en stelt de dieren tevens in staat te kunnen drinken. De vochtigheid zorgt er voor dat vervellingen vlotter verlopen. Alleen in een zeer ruim terrarium kan deze leguaan al zijn activiteiten ontplooien. Voor 1.2 is een terrarium vereist van bxdxh van 200x100x200. Grote stevige takken stellen hem in staat om te klimmen en te springen. Behalve bij jonge exemplaren kan men beter maar geen beplanting aanbrengen, omdat deze vernietigd of opgegeten wordt. Het is noodzakelijk om er goed op te letten dat alle tanden van de kam en de eindschubben van de staart verveld zijn. Wanneer stukken afgestroopte huid blijven zitten, worden ze hard en de onderliggende weefsels degenereren en vallen tenslotte af.

Voedsel:
De jonge exemplaren zijn voornamelijk planteneters en de oudere exemplaren zijn bijna uitsluitend planteneters. In hun natuurlijke milieu eten ze Avicennia en Drepanocarpus. In gevangenschap moet hun spijskaart er rijk en zeer gevarieerd uitzien. Ze eten grote hoeveelheden bladeren (andijvie, paardebloem, melkdistel, klaver, weegbree, kool), bloemen (appel, klavers), vruchten (bananen, rozijnen, sinaasappels, tomaten, enz.), wortels (geraspt of gekookt) en gekookte levensmiddelen zoals pap, rijst, rijst gemengd met fijngeraspte wortelen, pruimencompote, witte kaas. enz. Ook moeten ze Calciumlactaat hebben en vitamines. Jammer is het dat soms de kleuren zwakker worden. Hetgeen veroorzaakt wordt door vitaminegebrek, ook brokkelt de kam dan af. Hoogtezon en vitaminerijk voedsel zijn onontbeerlijk.
Klik hier voor de voedingstabel of hier voor de voedingstabel van Stichting Doelgroep Groene Leguanen

Nakweek:
De voortplantingsbiologie is betrekkelijk goed bekend en ook in gevangenschap zijn herhaaldelijk voortplantingen waargenomen. De soort is eierleggend. Het wijfje zoekt een zanderige plek op en graaft daarin een lange gang van 1 tot 2 m, die wel tot 50 cm onder de grond loopt. Hier deponeert ze 24-63 eieren en sluit het nest af door de aarde met haar kop op te hopen. De eieren zijn gemiddeld 25-39 mm lang en 23-26 mm breed. Het leggen van de eieren vindt in Panama plaats in de droge tijd in februari, in andere streken van oktober tot april, het uitkomen vindt plaats van april-mei. De ontwikkelingstijd van kunstmatig uitgebroede legsels is 65-113 dagen. De ideale temperatuur voor de ontwikkeling van de eieren is 30°C; bij 20°C of 35°C mislukt de ontwikkeling. Ook zijn de eieren zeer gevoelig voor grote temperatuurschommelingen. Bij het uitkomen zijn de jongen 20-25 cm lang en wegen 15-30 g.

Opmerkingen:
Het is niet onmogelijk om een groene leguaan als huisdier te houden, maar dan moet u heel goed weten waar u aan begint. De meeste leguanen sterven na enkele jaren totaal ondervoed en uitgemergeld (helaas houden de dieren het nog zo lang uit), terwijl ze in de vrije natuur wel tien tot vijftien jaar oud kunnen worden. Er zijn ook gevallen bekend van groene leguanen die in gevangenschap meer dan twintig jaar oud zijn geworden, maar dit komt sporadisch voor. De drie sleutelwoorden voor het houden van leguanen zijn: licht, warmte en voedsel. Omdat vitamine D3 voor hen van levensbelang is, moeten ze of veel direct zonlicht krijgen of onder speciale lampen worden gehouden. Uitgestrekt over hun hele twee meter lengte, want zo lang kan een groene leguaan worden met goede voeding en verzorging. De voeding van leguanen is ook vaak het zorgenkindje; lang niet alle groenvoer is geschikt voor deze dieren. Zo komen bijvoorbeeld sla, spinazie en kool niet of nauwelijks in aanmerking. Luzerne, erwten, rozenblaadjes, distels, viooltjes en geraniums zijn beter geschikt. Daarbij moeten extra vitaminen en mineralen worden verstrekt. Wie er toch nog steeds over denkt om groene leguanen te gaan houden, heeft veel meer informatie nodig. Er bestaan helaas weinig Nederlandstalige boeken over dit onderwerp. Er is wel een boek in de handel waar wijzelf enorm veel info uit hebben kunnen halen. Dit boek is van Gunther Kohler en heet De Groene leguaan voor liefhebbers het
ISBN nr is 3-9802892-4-9